تالار گفتگوی انگل شناسی

درس کارآموزی

 
عکس مهدی کرمیان
درس کارآموزی
از مهدی کرمیان در Monday، 9 September 2013، 1:59 PM
 

با سلام

 دانشجویان محترم رشته علوم آزمایشگاهی که در ترم اول سال تحصیلی 92 درس کارآموزی را انتخاب کرده اند، می توانند از طریق همین پست مطالب خود را در زمینه روشهای تشخیصی عفونتهای انگلی و اشکال مورفولوژیک انگلهای روده ای به اشتراک بگذارند. فعالیت ذکر شده بعنوان بخشی از نمره پایان ترم محسوب خواهد شد.

 

عکس مينا عرب
فيلم تريكوموناس واژيناليس در ادرار
از مينا عرب در Tuesday، 22 October 2013، 1:32 PM
 

به تمام دوستان پيشنهاد ميكنم حتما شكل اين تك ياخته كه درنمونه رسوب ادرارهست روببينن.من كه موفق نشدم تو كارآموزي اونو پيداش كنم !!!!!

عکس مهدی کرمیان
در پاسخ به: فيلم تريكوموناس واژيناليس در ادرار.
از مهدی کرمیان در Monday، 28 October 2013، 1:25 PM
 

فیلم خوبی بود. لطفاً سایت منبع فیلم را هم معرفی کنید. همانطور که در فیلم مشاهده می شود تمایز تروفوزوئیتهای تریکوموناس از گلبولهای سفید حائز اهمیت است. بنابراین لازم است که نمونه ادرار هر چه سریعتر سانتریفیوژ و مشاهده گردد، چرا که در مدت کوتاهی (کمتر از یک ساعت) تروفوزوئیتهای انگل در خارج از بدن بی حرکت شده و افتراق آنها از گلبولهای سفید بسیار مشکل خوهد شد. 

 

عکس مينا عرب
در پاسخ به: فيلم تريكوموناس واژيناليس در ادرار.
از مينا عرب در Wednesday، 30 October 2013، 1:40 PM
 

منبع فيلم:

www.atlas99.blogfa.com

 

عکس مينا عرب
تشخيص آزمايشگاهي ليشمانياي احشائي
از مينا عرب در Tuesday، 22 October 2013، 2:57 PM
 

بهترين و قطعي ترين راه تشخيص VL از طريق روشهاي پارازيتولوژيكي مي باشد كه شامل تهيه اسميرهاي بافتي از آسپيراسيون طحال، مغز استخوان و غدد لنفاوي است. كشت انگل در محيطهاي كشت جامد، نيمه جامد و مايع انجام مي گيرد.و همچنين تلقيح به حيوان آزمايشگاهي مي باشد.  آسپيراسيون طحال حساستر از آسپيراسيون مغز استخوان بوده ولي به مراتب خطرناكتر است. جدا نمودن انگل از پونكسيونهاي كبد ـ طحال و مغز استخوان و تشخيص ميكروسكوپي آن هنوز بهترين و ايده‌ال‌ترين روش تشخيص بيماري كالاآزار است.  به هرحال روش‌هاي تشخيصي ديد مستقيم انگل مي‌تواند دردناك، خطرناك و ريسك‌دار باشند  به ويژه اينكه نياز به تيم مجرب و با امكانات كافي است. اين روش در بسياري موارد براي بيماران قابل قبول نيست.  از اينها گذشته تشخيص آماستيگوت‌هاي انگل در ديد مستقيم با توجه به ميزان كم و زياد انگل و تفاوت‌ در تجربه مشاهده كننده‌ها متفاوت است، و به اين دليل تشخيص‌هاي پارازيتولوژيكي (ديد مستقيم انگل) محدوديت‌هايي دارد و بسياري از موارد بيماري با اين روش بدون تشخيص باقي مي‌ماند. ضمناً روش‌هاي ديد مستقيم انگل اغلب قابل استفاده در مطالعات صحرائي نيستند.  تشخيص ليشمانيوز جلدي با تهيه اسمير و كشت از اگزوداي ضايعات جلدي به آساني انجام ميگيرد و در ليشمانيوز مخاطي بيوپسي بافتي براي تهيه اسمير و كشت و تلقيح به حيوان حساس آزمايشگاهي بكار مي‌رود.
با استفاده از يك قطره خون در روش سرولوژيكي مي‌توان بيماري را تشخيص داد بدون اينكه بيمار را به زحمت انداخت. روش‌هاي سرولوژيكي و ايمونولوژيكي بر اساس تشخيص آنتي‌بادي‌هاي موجود در جريان خون و يا بر ايمني سلولي استوار است. بنابراين ممكن است شخص بيمار نباشد ولي آنتي‌بادي در بدنش باشد و يا CMI  مثبت باشد. لذا اين روش‌ها تنها بيماران فعال را مشخص نمي‌كند و مي‌بايد با علامت‌هاي كلينيكي هم توأم باشد، و تفسيرهاي متعددي لازم است.
ضرورت انجام روشهاي سرولوژيكي براي VL انكار ناپذير است ولي بايد حساسيت و ويژگي‌هاي هريك از اين متدها را در نظر داشت. روشهاي سرولوژيكي نظر Elisa- DAT ، IFAT و CIE بسيار مؤثر هستند. در مورد هريك از آنها مختصري توضيح داده شده مي‌شود:
تستهاي ايمونولوژيك (تست پوستي مونتنگرو) (MST)| مونتنگرو در سال 1926، تست ليشمانين را ابداع كرد كه به عنوان تست پوست مونتنگرو (MST) شناخته شد. اين آزمايش شامل تلقيح داخل پوستي آنتي‌ژن ليشمانيا و اندازه‌گيري حساسيت تأخيري است Hypersensitovity (DTH). پروتئين‌هاي پروماستيگوت‌ها به عنوان آنتي‌ژن براي MST بكار برده مي‌شوند. اين آزمايش ميزان سيستم ايمني كسب شده از عفونتهاي ليشمانياي قبلي را مشخص مي‌كند و يك ابزار حياتي و ضروري به منظور مطالعات اپيدميولوژيكي ليشمانيازيس است(شكل23).  براي كشف و يافتن  VL بدون علامت  (asymptomatic) و موارد مصون شده  VLدر نواحي بومي، MST  قابل اعتبار و ارزش مي‌باشد. (Manson Bahr 1961) عكس‌العمل MST معمولا در طول مرحلة فعال كالا ـ آزار منفي است و تنها بعد از مصون شدن مثبت مي‌شود.(Manson Bahr 1961) .
تشخيص مولكولي| واكنش زنجير پلي‌مراز (PCR) يك ابزار با حساسيت بالا براي كشف ليشمانيا در بافتهاي بيماران است. در VL، PCR يك ابزار داراي حساسيت زياد براي تشخيص دادن عفونتهاي بدن علامت و براي مانيتورينگ چرخه انتقال مي‌باشد.   در بيماران مبتلا به عفونت همزمان HIV/VL اسمير خون محيطي و كشت آن نتيجه خوبي ميدهد.

منبع: http://phasco.com/Wblog.aspx?OBid=19410

عکس مينا عرب
روش‏های تشخیص کیست هیداتیک
از مينا عرب در Tuesday، 22 October 2013، 3:25 PM
 

آلودگي به اكينوكوكوزيس داراي انتشار جهاني بوده و بيشتر در مناطق گرمسير و نيمه گرمسير ديده مي‏شود. آلودگي در كشورهاي حاشيه مديترانه، خاورميانه و آسياي جنوب شرقي، استراليا، نيوزلند، آمريكا و آفريقا و اروپا نيز وجود دارد. در هر منطقه،  شدت آلودگي در انسان بستگي به ميزان تماس انسان و سگ آلوده دارد. از طرفي حرفه و نحوه كار و تماس مستقيم افراد با حيوانات بخصوص سگ تاثير زيادي در ابتلا به بيماري دارد. در مناطقي كه سويه‏هاي گوسفند و سگ مسئول تداوم چرخه هستند در حال حاضر موفقترين برنامه‏هاي كنترلي تجويز 6هفته‏اي پرازيكوانتل به سگها مي‎باشد. به موجب اطلاعات موجود در لبنان شدت آلودگي به كيست هيداتيك در مناطق مسيحي نشين تقريبا دو برابر مناطق مسلمان نشين است و علت اين امر را وجود سگهاي خانگي آلوده در مناطق مسيحي نشين مي‏دانند.

ميزان شيوع كسيت هيداتيك در جمعيت‏هاي انساني دربعضي مناطق دنيا تا ده درصد (10%) نيز گزارش شده است. در استان زين شيانگ چين با مراقبتهاي بهداشتي ميزان شيوع از4% درصد درگذشته هم اكنون به ۱/۲% درصد رسيده است. ميزان شيوع كيست هيداتيك انساني توسط رفيعي و همكاران در سال 2007 درروستاهاي شهرستانهاي استان خوزستان شامل شهرهاي: بهبهان ۹/۱ درصد. شوش ۴/۱۲ درصد. مسجدسليمان ۳/۱۷ درصد و ايذه ۲/۱۸ درصد با  ميانگين كل ۸/۱۳% گزارش شده است. طبق مطالعه غفاري و همكاران در سال 1384 در استان ايلام، 65/0 درصد افراد شهري و 57/1 درصد روستائيان و 77/10 درصد عشاير اين استان داراي آلودگي به كيست هيداتيك بوده‏اند. طبق يافته غفاري و همكاران تماس دائمي عشاير با سگ و دام باعث تكرار چرخه تكاملي انگل مي‏شود و سگ از اركان مهم در زندگي عشايري است.

رايج‏ترين روش تشخيص كيست هيداتيد ELISA است، روش‏هاي ديگري از جمله هماگلوتيناسيون غير مستقيم (IHA) و يا آنتي‏بادي فلورسنت غيرمستقيم (IFA) با آنتي‏ژن‏هاي جذب شده توسط يك ماده جامد و ايمونوالكتروفورز (IEA) نيز مورد استفاده قرار مي‏گيرد. از روشهاي ديگر، ثبوت مكمل CFT يا واينبرگ با آنتي ژن‏هاي كيست هيداتيد انساني و حيواني بوده و حساسيتي حدود 70 درصد دارد. در IHA عيارهاي پايين مي‏توانند به صورت غيراختصاصي يا همراه با واكنش متقاطع در مبتلايان به سيستي سركوزيس باشد. تست‏هاي آگلوتيناسيون لاتكس (LAT) و فلوكولاسيون بنوتنيت (BFT) با وجود سادگي در روش انجام، داراي ارزشي معادل IHA هستند. كانتر ايمونو الكتروفورز (CEP) روش تشخيصي بسيار اختصاصي است. مشروط بر آنكه بخش آنتي‏ژنيك Arc-5 اكينوكوكوس گرانولوزوس وجود داشته باشد. الايزا شايع‏ترين روش است كه بميزان ايمونوفلورسانس غيرمستقيم (IFA) حساس و بسيار اختصاصي است.

منبع: http://labworld.ir/post/666

 

عکس مهدی کرمیان
در پاسخ به: روش‏های تشخیص کیست هیداتیک
از مهدی کرمیان در Friday، 25 October 2013، 11:08 AM
 

منظور از تحقیق، مطالعه منابع علمی نظیر مقاله و کتاب و ارائه چکیده آنها است. توجه داشته باشید که مسوولیت صحت مطالبی که شما به اشتراک گذارده اید با نویسنده این سایت است نه شما، که اشتباهات فاحشی نیز دارد. آیا مسوولیت این اشتباهات را می پذیرید؟ در عین حال شما حتی نام نویسنده این مطالب را هم ننوشته اید که اصلاً عمل پسندیده ای نیست. لطفاً از این به بعد به منابع معتبر علمی استناد کنید. 

عکس مينا عرب
در پاسخ به: روش‏های تشخیص کیست هیداتیک
از مينا عرب در Saturday، 26 October 2013، 9:51 AM
 

با عرض سلام خدمت استاد محترم

از راهنمايي هاي ارزنده تان كمال تشكر رادارم....اميدوارم بتونم دفعه بعد مطالب بهتري ارائه كنم.البته من فكر ميكردم مطلبي كه گذاشتم حاوي اطلاعات خوبي باشد!

عکس مهدی کرمیان
در پاسخ به: روش‏های تشخیص کیست هیداتیک
از مهدی کرمیان در Monday، 28 October 2013، 1:52 PM
 

مسئله اینجاست که این اطلاعات دقیق نیست و منبع معتبری هم ندارد. بعنوان مثال در استرالیا، نیوزیلند و آمریکا سالیان مدیدی است که حتی یک مورد ابتلاء به کیست هیداتید در انسان گزارش نشده است، هرچند چرخه حیوانی انگل دیده می شود. روشهای اصلی تشخیص کیست هیداتید در انسان شامل دو دسته اند: روشهای Imaging نظیر سی تی اسکن، رادیوگرافی، اولتراسونوگرافی و دسته دوم روشهای سرولوژیک.

معمولاً از یکی از روشهای Imaging مثل سونوگرافی یا رادیوگرافی جهت تشخیص اولیه استفاده می شود. جهت بررسی سرعت رشد کیست هم بهترین روش اولتراسونوگرافی است. که در مقاله شما به هیچیک از این روشها اشاره ای نشده است. آماری هم که در مورد شیوع کیست هیداتید در ایران ذکر شده وحشتناک است! شیوع نزدیک به 70 درصدی کیست هیداتید در استان ایلام یک فاجعه جهانی است! متاسفانه نویسنده سایت در ذکر آمار بیماری هیچگونه دقتی نداشته و میزان شیوع را تا 100 برابر آمار واقعی عنوان کرده است. ضمن آنکه حتی نام نویسندگان مقاله مورد استناد خود را هم اشتباه ذکر کرده است.

عکس مينا عرب
در پاسخ به: روش‏های تشخیص کیست هیداتیک
از مينا عرب در Wednesday، 30 October 2013، 8:13 AM
 

باسلام

شیوع کیست هیداتیک در ایلام 65صدم درصد که کمتر از یک درصد است،گزارش شده است!من فکر میکنم این درصد کم در جمعیتها به علت عدم رعایت بهداشت فردی طبیعی باشد....

عکس مهدی کرمیان
در پاسخ به: روش‏های تشخیص کیست هیداتیک
از مهدی کرمیان در Wednesday، 30 October 2013، 6:35 PM
 

در فرمتی از مطلبی که شما به اشتراک گذاشته بودید بدلیل تغییر اعداد از فارسی به انگلیسی 65 صدم درصد بصورت 65 درصد خوانده میشد. در عین حال  یک منطقه با همین میزان آلودگی به کیست هیداتید هم هایپراندمیک به حساب می آید. چرا که اپیدمیولوژی بیماریهای مختلف بر اساس میزان اهمیت و سطح انتقال آنها محاسبه شده و در مورد بیماری نظیر کیست هیداتید، شیوع حدود یک درصد جمعیت هم خیلی زیاد است نه کم. 

عکس ستاره جوانشير گيو
روش تشخیص آزمایشگاهی انتروبیوس ورمیکولاریس
از ستاره جوانشير گيو در Thursday، 31 October 2013، 9:02 PM
 
این انگل با نامهای متفاوتی شناخته می شود از جمله:
انتروبیوس ورمیکولاریس   Enterobius vermicularis
اکسیوریس ورمیکولاریس    Oxyuris vermicularis
کرم نشیمن گاهی    Seat worm
کرم سوزنی    Pin worm
کرم نخی    Tread worm

انتشار جغرافیایی:این انگل شیوعش از سایر کرمهای انگلی بیشتر است و علت شیوع بیشتر آن سادگی سیر تکامل و سهولت در پراکندگی تخم آن است.تمام افراد بخصوص اطفال مبتلا می شوند.شدت آلودگی در خانواده های پرجمعیت و فقیر،ساکنین نوانخانه ها ،پرورش گاه ها و یتیم خانه هایی که فاقد موازین بهداشتی می باشد بیشتر است(مهدها ، خوابگاهها،سربازخانه ها).

بچه ها نسبت به بزرگترها و سفید پوست ها نسبت به سیاه پوست ها بیشتر آلوده می شوند.پراکندگی این کرم در تمام ایران گزارش شده است . شیوع این بیماری در نواحی شمال غربی و مناطق سردسیر بیشتر می باشد.نسبت آلودگی تا سن 2سالگی در حداقل است و در سن مهد کودک و کودکستان در حداکثر خود می باشد .
میزبان اصلی این کرم انسان است.میزبان واسط ندارد و محل جایگزینی روده بزرگ بخصوص سکوم است.
 

 کرمهای سفید رنگ،نخی شکل و شفاف هستند.اندازه ماده 13-10 میلی متر و نرها 2.5 میلی متر طول دارند. در انتهای قدامی کرمهای بالغ دو باله ی راسی یا گردنی به نام سفالیک آله Cephalic Alae قرار دارد که در حرکت کرم نقش دارد.انتهای کرم ماده ساده و نوک تیز بوده به همین دلیل به آنها سوزنی یا سنجاقی می گویند ولی انتهای کرم نر پیچ خورده و دارای اسپیکول است.

 
 
شکل تخم:
تخم این انگل بصورت بیضی نامتقارن است که یک طرف مسطح و طرف دیگر آن محدب می باشد.
تخم 3 لایه بوده،شفاف ،بی رنگ و سبک است.لایه خارجی آلبومینی و چسبنده بوده و به همین دلیل این تخم می تواند به البسه و سایر جاها بچسبد.
تخم هنگام دفع حاوی لارو L1 است.اندازه آن 60-50 میکرون بوده و تخم های حاوی لارو L1 پس از خروج از زهدان و قرار گرفتن در ناحیه پری آنال Pri anal پس از 6-2 ساعت به لارو L2 عفونت زا تبدیل می شود که  آلوده کننده می باشد.تخمهای انگل حاوی فرم آلوده کننده ی L2 چنانچه خورده شوند باعث آلودگی میزبان اصلی می شوند. در دستگاه گوارش پوشش تخم حل گشته ، لارو آزاد می شود و پوست اندازی می کند، تبدیل به کرمهای نر و ماده می شوند و در ناحیه سکوم مستقر گشته جفتگیری می کنند .نرها پس از لقاح از بین می روند و ماده تخم گذاری می نماید.چون احتیاج به اکسیژن و حرارت کمتر از بدن دارند در شب هنگام که بیمار در حالت سکون و آرامش است کرم ها از سکون خارج گشته در ناحیه معقد تخم ریزی می کنند. ماده مجددا به روده باز می گردد، تخم ها به ناحیه معقد چسبیده،آلوده کننده شده و چنانچه توسط دست به دهان برده شوند و یا از طریق ریختن در البسه و رختخواب و یا از طریق گرد و غبار و یا تکان رختخواب می تواند میزبان خود را آلوده نماید.
 
بیماری زایی:
 بیماری ایجاد شده توسط انتروبیوس را اکسیوریازیس Oxyuriasis یا انتروبیازیس Entrobiasis می گویند. کرمهای بالغ در روده ندرتا علائمی ایجاد می کنند و علائم بیشتر مربوط به مهاجرت کرم ها به قسمت خارجی معقد است که شامل خارش آنوس (نشیمن گاه) می باشد که به آن پرو ریتیس آنی Pruritis Ani می گویند.خارش غالبا همراه با التهاب و قرمزی و پوسته پوسته شدن ناحیه نشیمن گاهی بوده و در محل خارش اگزما ایجاد می گردد.خارش معمولا در شبها بیشتر است که در نتیجه ی  آن بی خوابی،عوارض عصبی مثل خستگی ،بی قراری و عصبانیت بروز می کند.استقرار کرم در محل آپاندیس سبب تورم آن و ایجاد آپاندیسیت می شود.استقرار کرم در دستگاه تناسلی زنان و دختران می تواند ایجاد التهاب واژن یا واژینیت نماید همچنین باعث التهاب لوله های رحم شود که به آن سالپنژیت می گویند و همچنین التهاب ماهیچه های رحم که به آن آندومتریت می گویند.
سایر علائم گوارشی عبارتند از: تهوع،استفراغ،رنگ پریدگی،اسهال همراه با پیچش،
عامل خارش دماغ و دندان قروچه شب را انتروبیوس دانسته اند.
 

 تشخیص:

1-بهترین راه دیدن خود کرم است.

2-بهترین و عملی ترین آزمایش میکروسکوپی تشخیص کرم انگل استفاده از روش گراهام می باشد.
اساس روش گراهام (یا استفاده از نوار چسب سلوفان شفاف) به این ترتیب است که:
در صبحگاه قبل از تعویض ،شستشو و بیرون آمدن از رختخواب یک قطعه نوار چسب سلوفان شفاف (نوارچسب اسکاچ) را روی ناحیه پری آنال چسبانده بعد از 1 یا 2 دقیقه آن را برداشته روی لام قرارمی دهیم ،چنانچه تخم انگل وجود داشته باشد به نوار چسب چسبیده تخم انگل را زیر میکروسکوپ مشاهده می نماییم.
 
3-آزمایش میکروسکوپی مدفوع ارزشی ندارد چون کرم درون روده تخم ریزی می کند.

 

  

 


عکس محترمه خزاعي گسك
فيلم آموزشي(چرخه زندگي توكسوپلاسما گوندي)
از محترمه خزاعي گسك در Sunday، 17 November 2013، 10:37 AM
 

برگرفته ازسايتwww.aparat.com

عکس محترمه خزاعي گسك
روش تشخيص توكسوپلاسما گوندي در انسان
از محترمه خزاعي گسك در Sunday، 17 November 2013، 10:48 AM
 

روش تشخیص توکسوپلاسما در انسان: 

تست TORCH

تست TORCH یک تست کاربردی در زنان باردار و نوزادان تازه متولد شده به منظور بررسی 4 بیماری عفونی است که این بیماریها در صورت وجود در مادر باردار به نوزاد منتقل شده و باعث ایجاد یک سری از ناهنجاریهای مادرزادی در هنگام تولد میگردد.
TORCH نامی مخفف برای 4 عامل عفونت میباشد که به اختصار در زیر در مورد هریک توضیحاتی داده میشود.

T: مخفف نام Toxoplasma gondii میباشد. توکسوپلاسما یکی از انواع تک یاخته ها در گروه انگلها میباشد که معمولا از طریق تماس با گربه آلوده و ورود کیستهای این تک یاخته به بدن ایجاد عفونت میکند. انتقال این عامل عفونی به زن باردار در هنگام بارداری میتواند باعث انتقال آن از طریق جفت به جنین شده و باعث ایجاد مشکلاتی از جمله سقط جنین و یا عفونتها و ناهنجاریهای مادرزادی سیستم عصبی مرکزی به دلیل تشکیل کیستهای نسجی تک یاخته در این محل در نوزاد تازه متولد شده گردد که وقوع هریک بسته به سن بارداری دارد.

R: مخفف اسم ویروس Rubella میباشد. این ویروس که عامل بیماری سرخجه میباشد از طریق تنفسی از انسانهای آلوده منتقل میگردد. اگرچه این بیماری یک بیماری بسیار خوش خیم در افراد عادی است ولی در زنان باردار به دلیل قدرت انتقال ویروس از طریق جفت به نوزاد به مسئله ای مهم تبدیل میشود. انتقال این عامل عفونی به نوزاد مشکلاتی از جمله ناراحتی قلبی، اختلالات خونی،پنومونی، کری و نابینایی را میتواند ایجاد کند و در سن رشد نیز اختلالات سیستم عصبی مرکزی، اختلال رشد, اختلالات سیستم ایمنی و ناراحتی های تیروئید از جمله عوارض آن میباشد.

C: مخففی برای ویروس Cytomegalovirus میباشد. این ویروس نیز درصد زیادی از انسانها را در طول زندگی آلوده میسازد و پس به ظاهر بهبودی در گروهی از گلبولهای سفید نهفته میشوند. این ویروس اگرچه عامل خطرناکی برای سلامت فرد محسوب نمیشود ولی در زنان باردار عامل مهمی در به خطر انداختن سلامت نوزاد محسوب میشود. انتقال این ویروس به نوزاد در حین تولد و همچنین هنگام شیردهی از مادر آلده اتفاق افتاده و باعث ایجاد مشکلاتی چون هپاتیت، پنومونی، ناهنجاری های خونی، عقب ماندگی ذهنی و از دست دادن شنوایی میگردد.

H: مخفف نام Herpessimplexvirus میباشد. هرپس عامل 2 بیماری تبخال تناسلی و لبی در افراد میباشد که عمدتا از طریق تماس دهانی یا جنسی از فرد آلوده به فرد سالم منتقل میگردد. این بیماری نیز در فرد بیماری خطرناکی نبوده و پس از بهبودی در سلولهای عصبی مغز نهفته شده و طی شرایط مساعد نیز دوباره ظاهر میشود. در زنان آلوده به فرم تناسلی به هنگان تولد بچه و عبور نوزاد از کانال زایمان این ویروس به نوزاد منتقل شده و به سرعت در تمام بدن نوزاد و ارگانهای حیاتی او پخش میگردد. در صورت درمان سریع با آنتی ویروس های مناسب در صورتیکه حتی نوزاد زنده بماند مشکلات عمده ای را در سیستم عصبی مرکزی او ایجاد مینماید.

موارد درخواست تست : همانطور که گفته شد این تست هم در مادر و هم در نوزاد متولد شده کاربرد دارد. معمولا این تست در صورت بروز علائمی مانند راش های قرمز رنگ پوستی که پزشک را به سمت سرخجه هدایت مینماید و یا علائمی شبه آنفولانزا که در عفونت با سیتومگال و توکسو نیز دیده میشود و یا علائمی مبنی بر حضور ویروس تبخال در مادر درخواست میگردد. همچنین در نوزاد نیز در صورت بروز علائمی چون اختلات بینایی و شنوایی، عقب ماندگی ذهنی، اختلال رشد، یرقان، بزرگی کبد و طحال، کاهش پلاکت و اختلالات خونی و تشنج درخواست میشود.

تفسیر نتایج :

معمولا در این تست در زنان باردار سطح 2 آنتی بادی IgM و IgG اندازه گیری میشود و به صورت نتایج + یا - گزارش میگردد. حضور تیتر بالایی از IgM در بدن زن باردار علامتی از حضور یک عفونت جدید با عوامل فوق میباشد که برحسب اینکه این آنتی بادی ضد کدام یک از عوامل باشد نوع عفونت مشخص میگردد در صورتیکه حضور IgG بیانگر حضور عفونت در گذشته میباشد.معمولا IgG در فاز انتهایی عفونها ساخته شده و نقش ایمنی زایی داشته و تا مدتها بعد از بهبودی در بدن حضور دارد. در این مواقع بهتر است که تست بعد از 2 هفته تکرار شود در صورت افزایش تیتر IgG نسبت به نتایج قبلی میتوان اینگونه تفسیر نمود که فرداخیرا مجددا در برابر این عفونتها بوده است.

در نوزادان تنها آنتی بادی ارزشمند بر ضد هر کدام از عوامل عفونت زای فوق IgM میباشد زیرا این آنتی بادی از جفت از طریق مادر قابل انتقال به نوزاد نبوده و از طرفی تنها آنتی بادی است که نوزاد از ابتدای تولد توانایی ساختن آن را دارد. بنابراین  حضور این آنتی بادی در نوزاد بیان کننده یک عفونت حاد و فعال در بدن اوست در صورتیکه حضور IgG به تنهایی و بدون حضور IgM بیان کننده انتقال آنتی بادی از مادر به نوزاد و عدم حضور عفونتی فعال در نوزاد میباشد. بنابراین در مادر تست TORCH از نظر IgM و IgG درخواست شده در صورتیکه در نوزاد تست TORCH تنها از نظر IgM درخواست میشود.

 برگرفته از سايت

http://ivo.blogsky.com

عکس محترمه خزاعي گسك
فيلم آموزشي (تروفوزوئيت انتاموبا هيستوليتيكا)
از محترمه خزاعي گسك در Sunday، 17 November 2013، 11:05 AM
 

برگرفته از سايت www.aparat.com

عکس فاطمه حسين پور
روش تشخیص لیشمانیوز جلدی(سالک)
از فاطمه حسين پور در Monday، 2 December 2013، 10:31 PM
 

به تظاهرات بالینی ناشی از انگل لیشمانیا در پوست،لیشمانیوز جلدی یا سالک گفته می شودکه در دنیای قدیم از جمله ایران عمدتا به دلیل لیشمانیا ماژور ویا لیشمانیا تروپیکا ایجاد می شود.

اصولا پیش از استفاده از روش های آزمایشگاهی برای تشخیص انواع لیشمانیوزها،بررسی سابقه بیماری واطلاع از محل سکونت ومسافرت به مناطق بومی این بیماری در کشور و نیز توجه به خصوصیات بالینی بیماری،بسیار مهم وکمک کننده خواهد بود.در آزمایشگاه سه نمونه(گسترش)از نقاط مختلف ضایعه جلدی تهیه می شود.بهتر است از بیمارانی که دارای چند ضایعه هستند،چند نمونه از ضایعات مختلف گرفته شود.نمونه ها بایستی در اسرع وقت مورد بررسی قرار گیرند.درصورتی که یک نمونه منفی باشدنمونه دوم و سپس نمونه سوم بررسی می شوند.ولی اگر یک نمونه مثبت باشد نیاز به بررسی نمونه های دوم و سوم نیست.

روش نمونه برداری از ضایعات مشکوک به سالک و بررسی میکروسکوپی:

لبه های ملتهب و متورم ضایعه مهمترین قسمتی است که بیشترین تراکم آماستیگوت ها را دارد.هرچه نمونه بیشتری از بافت برداشته شوداحتمال مشاهده انگل در نمونه بیشتر است.از آنجایی که ضایعات پوستی ممکن است دچار عفونت های ثانویه باکتریایی و یا قارچی شده باشند،لازم است محلی از ضایعه را که قصد برداشت نمونه از آن وجود دارد کاملا تمیز نموده و اگر لازم باشد چندین مرتبه با پنبه الکل ضدعفونی گردد.

محلی از ضایعه که برای نمونه برداری درنظر گرفته می شودبایستی توسط دو انگشت شست و سبابه محکم گرفته شده و ثابت گردد.

با استفاده از یک اسکالپل استریل ،شکافی به عمق یک میلی متردر منطقه گرفته شده با انگشتان ایجاد گردد.

توسط وسایل فوق از عمق محل شکافته شده به طرف سطح و مرکز ضایعه چند خراش داده شود.

وسیله نمونه گیری را بیرون آورده و از ترشحات حاصله بر روی لام گسترش تهیه شودو مشخصات بیمار با قلم الماس روی لام حک گردد.

لام را با گیمسا رنگ آمیزی کرده و سپس فیکس می کنیم.لام با عدسی 100وروغن ایمرسیون در زیر میکروسکوپ نوری مورد بررسی قرار می گیرد،تشخیص مثبت شامل دیدن انگل لیشمانیا به طور واضح است.در هر لام تا زمان مشاهده جسم لیشمن باید حداقل 30شان مناسب که دارای سلول های ماکروفاژ باشد،بررسی گردد تا شانس دیدن انگل بیشتر شود و در صورت منفی بودن نمونه لام دوم و سوم بررسی می گردد.شایان ذکر است که در صورت مشاهده گلبول قرمز فراوان و ندیدن جسم لیشمن،این نمونه مناسب ارزیابی نبوده ،ونمونه جدید عاری از خون و حاوی ماکروفاژ باید تهیه شود.

از آنجایی که میزان آنتی بادی ایجاد شده در لیشمانیوز جلدی بسیار ناچیز است ،لذا استفده از آزمایشات سرولوژی به علت حساسیت پایین آن جهت تشخیص لیشمانیوز پوستی به جز در موارد خاص توصیه نمی شود.

منبع:www.iranva.ir

عکس نجمه دشتگرد
در پاسخ به: درس کارآموزی
از نجمه دشتگرد در Monday، 23 December 2013، 11:40 AM
 

درمان های ساده و عملی انگل های گوارشی

 

 

مقدّمه و معرّفی

 

آنچه که در این مقاله به آن می پردازیم «انگل های گوارشی» از دیدگاه طبّ قدیم هستند؛ در واقع منظور ما از انگل، کرم های گوارشی قابل مشاهده(مثل کرم کدو، آسکاریس، کرمک و ...) بوده سایر بیماری های انگلی دستگاه گوارش که ناشی از عوامل میکروسکوپی هستند(مثل ژیاردیا، آمیب، شیگلا و ...) موضوع بحث ما نیستند. در طبّ قدیم، معمولاً مشکلات ناشی از انگل های میکروسکوپی در حیطه درمان انواع اسهال ها و مانند آن مورد بحث قرار می گیرند.

 

چرا این روزها مردم بیشتر دچار بیماری های انگلی می شوند؟

 

دلیل این امر واضح است، به همان دلیل که ما در این دوره و زمانه بیشتر سرما می خوریم بیشتر هم دچار انگل های گوارشی می شویم. در واقع سیستم ایمنی و ارتش دفاعی بدن ما نسبت به نسل های قبلی ضعیف تر شده است و به همین دلیل، همان طور که توان مقابله با ویروس ها را ندارد و مکرّرا سرما می خورد، توان کشتن انگل ها را نیز ندارد و به همین جهت شاهد آن هستیم که این روزها – و علیرغم ارتقای ظاهری سطح بهداشت – شیوع انگل های گوارشی بسیار زیاد شده است به نحوی که دیگر نمی توان آن را یک بیماری دانست که در کودکان شایع تر است؛ بلکه بسیاری از ما بزرگترها نیز – چه بدانیم و چه ندانیم – دچار این مشکل هستیم.

 

نکته جالب این جاست که اطبّای قدیم – مثلاً جناب ابن سینا در کتاب قانون – اعتقاد دارند که اصلی ترین دلیل وجود کرم های گوارشی، افزایش بلغم در معده و روده هاست. دقّت در خوراکی های مصرفی مردم این دوره و زمانه نشان می دهد که مصرف غذاهای سرد و رطوبتی(یعنی همان غذاهای بلغم زا) بسیار گسترش یافته است(مثل گوشت های سفید، انواع لبنیات، برنج، افراط در مصرف میوه ها و سالادها و ...) و این افزایش مصرف غذاهای بلغمی، هم بنابر نظر طبّ قدیم و هم بنابر عقیده طبّ جدید(چون مصرف زیاد غذاهای بلغم زا باعث کاهش توان سیستم ایمنی بدن است) می تواند باعث گسترش انگل های گوارشی شود.

 

یک پیشنهاد: اگر دوست داشتید مقاله«بچّه ام زیاد سرما می خورد، چه کنم؟» را مطالعه کنید تا قصّه پر غصّه ضعف سیستم ایمنی خودمان و بچّه هایمان را بهتر درک کنید.

 

 

علایم و نشانه هایی که می توانند دلالت بر وجود انگل های گوارشی کنند:

 

- آبریزش از دهان به ویژه به هنگام خواب.

 

- لب های بیمار در شب ها، تر و رطوبتی و در روزها خشک است؛ به نحوی که بیمار ممکن است با زبان خود لب هایش را به تناوب تر کند.

 

- اختلالات عصبی از جمله پرخاشگری و عصبانیت یا حالات شبیه به افسردگی.

 

- سایش دندان ها بر روی هم(دندان قروچّه)، به ویژه در هنگام خواب.

 

- خمیازه کشیدن، حرف زدن و یا فریاد کشیدن در خواب.

 

- اگر بیمار را از خواب بیدار کنید آزرده خاطر می شود(در حدّ غیر معمول).

 

- حالت تهوّع به ویژه به هنگام غذاخوردن.

 

- بعضی بیماران اشتهای بسیار کمی دارند و بعضی به عکس پرخور می شوند. دسته دوّم معمولا گرسنگی زودرس و مکرّر دارند.

 

- لاغری بدون دلیل حتّی علیرغم پرخوری ظاهری.

 

- تشنگی و عطش بدون دلیل.

 

- دردهای شکمی.

 

- وجود عرق سرد و بدبو.

 

- سیاهی متغیّر و کم و زیاد شونده دور چشم.

 

- خارش مقعد: این علامت معمولاً ویژه کرم های مقعدی ریز(اکسیور) است. حرکت و تخمگذاری کرم اکسیور مادّه در اطراف خروجی مقعد، باعث خارش می شود. نکته مهم در مورد این علامت آن است که بزرگسالانی که دچار اکسیور هستند به علّت کاهش حسّاسیت گیرنده های مقعدی معمولاً خارش را احساس نمی کنند. بنابراین نبود خارش دلیل بر عدم ابتلا به این نوع انگل نیست.

 

- گاهی به دلیل تغذیه انگل از مواد غذایی موجود در روده، بیمار مبتلا به کم خونی می شود.

 

- به همان دلیل فوق، ممکن است بیماری که دچار انگل های گوارشی است، مشکلاتی مانند ضعف و خستگی و کمبود انرژی را نیز تجربه کند.

 

- علامت هایی مثل اسهال غیرقابل توجیه و مزمن و یا دفع سریع موادّ غذایی از دستگاه گوارش بعد از تغذیه هم می توانند ناشی از وجود انگل های گوارشی باشند.

 

تذکّر مهم: این نشانه ها تنها راهنماهایی برای هدایت پزشک به تشخیص صحیح هستند و نه نبودن آنها، ابتلا به انگل را به طور کامل منتفی می کند و نه حضور آنها لزوما به معنای ابتلا به انگل گوارشی است. بنابراین تشخیص نهایی به عهده پزشک مجرّب است. نکته دیگر این که معمولا تمام این علایم با هم دیده نمی شوند و در هر شخصی ممکن است یک یا چند علامت دیده شود.

منبع:shiateb.com

 

عکس الهام سلطان پور قراچه
در پاسخ به: درس کارآموزی(روشهای تشخیصی و اشکال مورفولوژیک کرمک)
از الهام سلطان پور قراچه در Monday، 31 March 2014، 1:01 PM
 

کرمک، کرم اکسیور، کرم سنجاقی (در ایالات متحده) یا کرم نشیمن‌گاهی، نام کرمی نماتد است که انگل روده‌ای انسان به ویژه کودکان به حساب می‌آید این کرم می‌تواند باعث عارضه انتروبیازیز یا عفونت کرم سنجاقی شود. کرمک از نظر طبقه‌بندی، در خانواده اکسیوریده قرار می‌گیرد.کرم سنجاقی یک کرم لوله‌ای به حساب می‌آید. همچنین سه گونه دیگر از کرمک نیز با قطعیت شناخته شده‌است.

اپیدمیولوژی:

کرمک در هر سنی دیده می‌شود. به دلیل رفتارها، ارتباطات، و چرخه زندگی کرم بیشتر در سنین پیش‌دبستانی و دبستانی شایع‌تر است. کرمک شایع‌ترین عفونت انگلی در انسان است. در نواحی سردسیر بین سفیدپوستان و تا سن ۲ سالگی شایع می‌باشد. تعداد مبتلایان در جهان ۴۳ میلیون نفر است. این کرم تنها انگل انسان بوده ولی به ندرت ممکن است شامپانزه را نیز آلوده کند. موارد ابتلا در زنان بیش از مردان گزارش شده است.

مورفولوژی:

کرمی استوانه‌ای شکل، شفاف به شکل نخ، اندازه کرم نر ۲ تا ۵ میلی‌متر و کرم ماده ۸ تا ۱۳ میلی‌متر است. انتهای رأسی کوتیکول پهن شده و یک جفت بال رأسی ایجاد می‌کند. در جلوی دهان ۳ لب کوچک قابل انقباض است که در موقع انقباض وارد حفره دهانی بسیار کوچک می‌شود.

پراکندگی:

کرم سنجاقی انتشار جهانی دارد،و از شایع‌ترین کرم‌های انگلی به حساب می‌آید که عفونت آن در ایالات متحده و اروپای غربی بسیار شایع است.

چرخه زندگی:

این کرم در سکوم و آپاندیس و قسمت‌های تحتانی روده باریک زندگی می‌کند. پس از جفتگیری، کرم نر از بین می‌رود. کرم ماده جهت تخمریزی به سمت مخرج حرکت می‌کند و اغلب در مواقع شب از مخرج خارج شده و در ناحیه جلدی نشیمن‌گاهی تخمریزی می‌کند. در رحم کرم ماده حدود ۱۲ هزار تخم وجود دارد. کرم‌های ماده پس از تخم‌ریزی و کرم‌های نر پس از جفت‌گیری از بین می‌روند. تخم‌ها در موقع خروج حاوی لارو هستند و پس از حدود ۶ ساعت خاصیت آلوده کنندگی پیدا می‌کنند.

تخم‌ها از راه دهان به وسیله آب، مواد غذایی، گرد و خاک و دست‌های آلوده وارد بدن می‌شوند. در ابتدای روده باریک لاروها آزاد شده و مسیر خود را به طرف سکوم ادامه می‌دهند. پس از رسدن به سکوم به کرم بالغ تبدیل می‌شوند ولی به عنوان مخزن بیماری محسوب می‌شوند.

انتقال:

انتشار کرمک از طریق انسان به انسان به صورت بلع تخم‌ها یا الحاق مقعدی صورت میگیرد.

نگارخانه:

کرمک گاهی در آسیب‌شناسی تشخیص داده می‌شود. ریزنگار کرمک در آپاندیس با رنگ‌آمیزی H&E.